شنبه 04 تیر 1401 - Saturday 25 June 2022

« واکاوی قیام 15 خرداد 1342 » یادداشت اختصاصی دکتر محمّد بیدگلی مدرّس دانشگاه و کارشناس مسائل ایران ” رواپرس “

« واکاوی قیام 15 خرداد 1342 » یادداشت اختصاصی دکتر محمّد بیدگلی مدرّس دانشگاه و کارشناس مسائل ایران  ” رواپرس “

آنچه پانزدهم خرداد را نسبت به دیگر رخدادهای تعیین کننده تاریخ کشورمان متمایز ساخته ، اسلامی بودن آن است که این همه از رهگذر رهبری یک عالم آگاه و زمان شناس و دردمند صورت گرفته است که دغدغه اسلام و ارزش های معنوی دین را که ریشه در فطرت مردم دوانده بود در راس توجه خود قرار می داد

 

 

رسانه رسمی و کشوری ” رواپرس “ ( دارای مجوّز انتشار 3 زبانه فارسی _ عربی و انگلیسی ، مفتخر به انتشار بیش از34 هزار مقاله ، یادداشت ، گزارش و … ، ملی و بین المللی ) .

” رواپرس ” ، سرویس بین الملل ، دفتر استان تهران .

 

 

 

 

دکتر محمّد بیدگلی مدرّس دانشگاه و کارشناس مسایل ایران نقطه نظرات و دیدگاه های خود را حول وقایع 15 خرداد 42 طیّ یادداشتی اختصاصی برای ” رواپرس ” تحت عنوان « واکاوی قیام 15 خرداد 1342 » به رشته ی تحریر در آورده است ، این رسانه ضمن سپاس فراوان جهت ارسال این یادداشت ایضا” ایفاد احترام و آرزوی اتمّ بهروزی های استاد معظّم ؛ نظر به تقارب زمانی آتی این واقعه و آشنایی مخاطبان گرامی با آنچه شرحش گذشت ، متن کامل این یادداشت به شرح ذیل را برای اولیّن بار منتشر می گردد:

 

قیام پانزده خرداد 1342 دارای ویژگی هایی بود که هیچ یک از جنبش های سیاسی – اجتماعی پیشین ایران واجد همه این خصوصیات نبودند ، این مساله قیام پانزده خرداد را یک حرکت ‏سیاسی – اجتماعی و فکری – فرهنگی منحصر به فرد می‏سازد که نقطه عطفی در سیر تحولات سیاسی – اجتماعی ایران پدید آورد و سمت و سوی مذهبی بدان بخشید.

خاستگاه قيام از نقش و جايگاه روحانيت ‏شيعه در جامعه ايران و پيروي مردم از آنها ناشي مي ‏شود زيرا در طول يکصد سال اخير تاريخ معاصر روحانيت مبارز انقلابي به دليل سياست ها و و برنامه‏های ضد اسلامي سلسله قاجاریه و خاندان پهلوي، توده‏های مردم مسلمان ايران را برعليه آنها بسيج کرده‏ اند.

حوزه های علمیه در جامعه دینی ما از جایگاهی بس والا و مهم برخوردار است ،  این نهاد مقدس نیز مانند همه نهادهای اجتماعی به تدریج و در طول سال های متمادی شکل گرفته است که ریشه شکل گیری آن به صدر اسلام و آغاز بعثت پیامبر اکرم (ص) باز می گردد .

 

 

 

 

دوره جدید شکوفایی حوزه ها در ایران با هجرت آیت الله شیخ عبدالکریم حائری از نجف به قم آغاز می شود و سپس با زعامت و مرجعیت آیت الله العظمی بروجردی رونق بیشتری یافته به طوری که توجه بسیاری را به سمت خود جلب می کند. بنابراین مرجعیت در مکتب شیعه در واقع به نوعی استمرار امامت در عصر غیبت است که تا اندازه ممکن وظایف امام معصوم(ع) را بر عهده می گیرد ، از آنجا که رجوع به مجتهد جامع الشرایط تحت عنوان مرجع تقلید علاوه بر عقلانی بودن آن از سوی امام معصوم(ع) نیز  مورد تأکید قرار گرفته است این تأکید پشتوانه مردمی بسیار مستحکمی برای مرجع تقلید مهیا می کند تا  از توانایی های اجتماعی سیاسی بالقوه قدرتمندی در کنار توانمندی های دینی برخوردار شود.

 

 

 

 

 امام خمینی(ره) با فراگیری ظلم و ستم نظام شاهنشاهی به آگاهی رسانی عمومی پرداخت و از هر فرصتی برای بازگو کردن حقایق استفاده کرد ، مهمترین اقدامات امام خمینی (ره) علیه رژیم پهلوی که به قیام 15 خرداد منجر شد عبارتند از اعتراض به لایحه انجمن های ایالتی و ولایتی، اعتراض به انقلاب سفید، اعلام عزای عمومی در نوروز 42، فاجعه مدرسه فیضیه و اعتراض امام خمینی (ره) و سخنرانی ایشان در عاشورای سال1342.

در طول اين يکصد سال درک شيعه از مسايل سياسی بتدريج دچار تحوّل شد و با سياسي شدن افکار عمومي مردم، روحيه مبارزه‏ جويي با نظام هاي طاغوتي در سرلوحه حرکت هاي آنها قرار گرفت ، می توان گفت که نهضت پانزده خرداد 1342 در کوران اقدامات تسلّط جويانه آمريکا که در پوشش يک سري اصلاحات سياسي ، اقتصادي ، فرهنگي _ حقوقي و اجتماعي انجام مي‏ شد به وقوع پيوست و پايه‌‏هاي رژيم سلطنتي پهلوي را متزلزل کرد.

منشاء و خاستگاه قیام پانزده خرداد اندیشه های روحانیت مبارز شیعه به رهبری حضرت امام خمینی (ره) بوده است ، در اندیشه ها و تفکر آن حضرت تشکیل حکومت اسلامی و اجرای احکام اسلامی جایگاه خاصی داشت ؛ بر این اساس پیاده شدن قوانین اسلام در حوزه های سیاست، اقتصاد، فرهنگ و اجتماع از انگیزه های اصولی نیروهای مذهبی محسوب می شد.

بنابراین آنچه پانزدهم خرداد را نسبت به دیگر رخدادهای تعیین کننده تاریخ کشورمان متمایز ساخته ، اسلامی بودن آن است که این همه از رهگذر رهبری یک عالم آگاه و زمان شناس و دردمند صورت گرفته است که دغدغه اسلام و ارزش های معنوی دین را که ریشه در فطرت مردم دوانده بود در راس توجه خود قرار می داد ، این مبارزه به منزله اصلاح طرز تفکر و روحیه مردم ایران بود که رژیم شاه را بر سر دو راهی خطرناکی قرار می داد چون از یک سو رهبری مذهبی شیعه سیاست های استبدادی شاه را به طور علنی و رسمی مورد حمله قرار می داد و از سوی دیگر، دولت از رویارویی علنی با مذهب بیمناک و هراسان بود.

 

انتهای پیام

 

مطالب مرتبط

پاسخ دادن

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *